Η τρύπια βάρκα είναι σχεδία (Χαίρε φίλτατε!) - "Η τρύπια συνείδηση είναι σχέδιο..."

Στα σχόλια του τελευταίου post προστέθηκε ένας μίνι διάλογος με κάποια -έστω- δυναμική... 2-3 αράδες που έχουν ενδιαφέρον, ίσως και λίγο φαιά ουσία. Τις παραθέτω εδώ και θα πρότεινα, όταν σταματήσετε να κλαίτε και ν'αυτομαστιγώνεστε για το αδικοχαμένο περιβάλλον, κάντε έναν κόπο και διαβάστε το...



Ο/Η Η τρυπια βαρκα ειναι σχεδια είπε...

1.
zaratustra, συγκινήθηκα ρε συ με το ποίημα, όπως και με τον αριστερο καβάλο στο τζην που έλεγες. γι' αυτό σου αφιέρωσα το προηγούμενο σεντόνι.
για το ποιημα δεν γράφω στα σχόλια εκεί, για να μη σου χαλάσω το ρεκόρ.

μ' αρέσει η θεματολογία σου σε αυτά τα δύο τελευταία postαρίσματα, τα οποία και μόνο διάβασα. Δηλ. και του ποιήματος.
Το ποίημα είναι αληθινό (μια που λέγαμε για αλήθειες). Να συμπεράνουμε ότι ό,τι είναι αληθινό δεν προκαλει σχόλια;
Αν ίσχυε κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να πούμε τότε ότι η ποίηση -για να προκαλεί σχόλια, δηλ. αντιδράσεις- πρέπει να μετέχει του ψέμματος; Έστω κατά το ύφος;

2.
αντιγράφω την κριτική που σου είχα κάποτε υποσχεθεί, το κριτικό σχόλιο γι' αυτό το συγκεκριμένο ποίημα.
είχε ως εξής:
"Αυτό, αν παραβλέψεις την λίγο κοινότοπη τεχνική ανάπτυξης (όταν, όταν, αν), είναι ένα καλό ποίημα. Έχει θέμα και δη πραγματικό. Και οφείλουμε ως κοινό να κάτσουμε να σ' ακούσουμε."
Αυτά έγραφα τότε, και ας τα πάρει το ποτάμι...
Τα λέμε!
25 Οκτώβριος 2007 2:18 μμ

---------
Ο/Η Zaratustra είπε...

"η τρύπια βάρκα είναι σχεδία" ---> Σ'ευχαριστώ πολύ αδερφέ για τα σχόλιά σου!!! Και το "σεντονάκι" βάζει κάποια πράγματα στη θέση τους, αλλά και οι κριτικές στα ποιήματά μου μ'ενδιαφέρουν πάρα πολύ!
Όσο για το ρεκόρ μου φίλτατε
(0 σχόλια, στο ποίημα), με πίκρα παρατηρώ ότι οι bloggers (που τόσο αγαπάει ο Αλαβάνος και οι ρουφιάνοι δημοσιοκάφροι...) δεν είναι τίποτα άλλο από την ίδια μερίδα "δεξιόβολων" ελληναράδων, απλά προσθέσαμε και την οικολογική συνείδηση... Είπες μεγάλη κουβέντα και με συγκίνησες, ότι το ποίημα είναι αληθινό. Μου έδωσες ήδη το "νόμπελ" που ήθελα! Και ταυτόχρονα βλέπουμε πως ό,τι είναι αληθινό είναι καταραμένο. Στον πολύ κόσμο, στους μπλογκερς, στους ψηφοφόρους, στους καταναλωτές, τους φοιτητές, τις μανάδες, τους μπαμπάδες... σε όλον τον κόσμο και σε όλες τις κοινωνικές ομάδες, η Αλήθεια φαντάζει σιχαμερή. Η ζωή για όλους αυτούς, είναι μια κουράδα που τους έχουνε πείσει ότι ειναι γλυκάκι brownie και το τρώνε. Αν βρεθεί κάποιος και τους πει ότι δεν είναι γλυκό, αλλά κουράδα, υπάρχουν μόνο δύο επιλογές γι'αυτούς. Ή να το πιστέψουν και να σιχαθούν τη ζωή τους ή να καταστρέψουν αυτόν που το είπε.
Δυστυχώς, πρέπει να μιλάς με ψέματα για να σε ακούνε, ποτέ μην τους πεις ότι τρώνε σκατά... Σσσσσς...

28 Οκτώβριος 2007 10:16 πμ